Ik ben een ambitieuze gast. Dat ben ik eigenlijk altijd geweest.

Ik wil vooruit en krijg graag dingen voor elkaar. Ik zie vaak snel waar het volgens mij naartoe moet en kan behoorlijk scherp en sturend zijn. Soms wil ik nog steeds weleens te snel en schiet ik naar voren.

Tegelijkertijd wil ik graag aardig gevonden worden.

Die twee zitten allebei in mij. En soms botsen ze.

Ik ben daar in de loop der jaren steeds nieuwsgieriger naar geworden. Waarom ga ik hier zo hard? Waarom zeg ik daar juist niks? Soms zie ik het gebeuren. Soms pas als ik naar huis rijd.

En ik zag hetzelfde bij teams. Iedereen neemt zichzelf mee de kamer in. Ambitie, overtuigingen, onzekerheid, behoefte aan waardering.

En ondertussen moet er wel iets gebeuren.

Je wilt resultaten halen. Veranderen. Keuzes maken. Soms de spanning opzoeken. Juist dan wordt interessant wat er tussen mensen gebeurt. Wat wordt er wel gedacht, maar niet gezegd? Waar houden we elkaar vast? En waar maken we elkaar juist beter?

Daar werk ik graag mee.

Zorgen dat wat onder tafel zit ook op tafel komt. Liefst een beetje luchtig en met humor. Maar het wordt wel benoemd.

Ik wil dat mensen zich onderdeel voelen van het geheel. Zich gezien en gewaardeerd voelen, maar ook uitgedaagd worden om het beste uit zichzelf én elkaar te halen.

En het mooiste is als dat ook zonder mij blijft gebeuren.

Dat mensen na mijn vertrek makkelijker zeggen wat ze denken, de spanning niet uit de weg gaan, betere keuzes maken en samen verder komen.